International Journal of New Trends in Arts, Sports & Science Education (IJTASE)
International Journal of New Trends in Arts, Sports & Science Education (IJTASE) Journal Abbreviation: Int. J. New Trends Arts Sports Sci. Educ. Period: 4 Issue / Year (January, April, July, and October). ISSN: 2146-9466 Publisher: ECN Yayıncılık IJTASE Manuscript Template Indexing & Abstracting Educational Research Abstracts Online (ERA) (As of 2021) ASCI-Asian Science Citation Index (As of 2025) Turkish Education Index (TEI) (As of 2017) ASOS Index (As of 2012) Google Scholar International Journal of New Trends in Arts, Sports & Science Education (IJTASE) is an open-access, electronic-only, peer-reviewed, and professional scientific journal which publishes papers to international audiences of educational researchers. IJTASE aim to publish articles art, sport, and science education studies according to interdisciplinary approach. IJTASE has been publishing four times a year since 2012 (January, April, July, and October). The article is to be submitted in Turkish or English. The journal covers three broad aspects - Arts, Sports, and Science Education. The journal accepts manuscripts related to all aspects of Arts, Sports, and Science Education (Arts studies, arts education studies, music education studies, sport studies, and science education studies). IJTASE is a multidisciplinary and international journal, committed to no single approach, discipline, methodology or paradigm. IJTASE aims to provide researchers with scholarly discourses, theories, research methods, and findings. IJTASE publishes research studies employing a variety of qualitative and/or quantitative methods and approaches in the field of arts, sports, and science education. The selection of articles for publication is based on their contribution to the field of arts, sports, and science education, clarity of presentation, adequacy of research methodology, and significance of research findings. According to the publication policy of the International Journal of New Trends in Arts, Sports & Science Education (IJTASE), the plagiarism rate must not exceed 15%. Publication Frequency International Journal of New Trends in Arts, Sports & Science Education (IJTASE) is published four times a year (January, April, July, and October). Publication Languages International Journal of New Trends in Arts, Sports & Science Education (IJTASE) accepts manuscripts in Turkish or English. July 2026, Sports Science 2026-02-24 Değerli Spor Bilimciler, Dergimizin Temmuz 2026 sayısında (volume 15 issue 3) "Spor Bilimlerinde Güncel Gelişmeler" başlığı altında Spor Bilimleri'nin sporda hareket ve antreman bilimi, sporda yönetim bilimleri, spor sağlık, beden eğitimi ve spor, sporda psikososyal alanlar, egzersiz fizyolojisi, egzersizde beslenme ve metabolizma, egzersiz ve spor psikolojisi, engellilerde egzersiz ve spor eğitimi, spor biyomekaniği ve motor konrol alanlarında güncel konulara ilişkin makalelere yer verilecektir. Yayın dili Türkçe ve İngilizce'dir. IJTASE, yazarlardan herhangi bir başvuru, makale işlem veya yayın ücreti almaz. Author Guidelines (Dergi Yazım Kuralları) Hakemli yayınlanan dergimize 30 Haziran 2026 tarihine kadar yazılarınızı bekleriz. Saygılarımla… Misafir Editör, Prof.Dr. Çetin YAMAN, (Marmara Üniversitesi, Türkiye) Dear Sports Scientists, The July 2026 issue of IJTASE (volume 15 issue 3) will feature articles on current developments in sports science under the title "Current Developments in Sports Sciences," covering the following areas: movement and training science in sports, sports management sciences, sports health, physical education and sports, psychosocial aspects in sports, exercise physiology, nutrition and metabolism in exercise, exercise and sports psychology, exercise and sports training for people with disabilities, sports biomechanics, and motor control. The publication languages ​​are Turkish and English. Author Guidelines (Journal Writing Rules) We welcome your submissions to our peer-reviewed journal by June 30, 2026. Kind regard Guest Editor, Prof.Dr. Çetin YAMAN, (Marmara University, Türkiye) Read MoreRead more about July 2026, Sports Science
I am very pleased to publish second issue in 2026. As an editor of International Journal of New Trends in Arts, Sports & Science Education (IJTASE), this issue is the success of the reviewers, editorial board and the researchers. In this respect, I would like to thank to all reviewers, researchers and the editorial board. The articles should be original, unpublished, and not in consideration for publication elsewhere at the time of submission to International Journal of New Trends in Arts, Sports & Science Education (IJTASE), For any suggestions and comments on IJTASE, please do not hesitate to send mail. The countries of the authors contributed to this issue (in alphabetical order): Turkey. Prof. Dr. HALE BASMACIOĞLU Guest Editor Anadolu University Prof.Dr. Erdal ASLAN Editor in Chief Dokuz Eylül University
Prof. Dr. HALE BASMACIOĞLU (Guest Editor)
Copyright (c) 2026 by author(s) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
The Complete Issue : volume 15 issue 2 2026
ANALİTİK MÜZİK DİNLEME TEMELLİ ÖĞRETİM PROGRAMINA İLİŞKİN İHTİYAÇ ANALİZİ ÇALIŞMASI
This study is a needs analysis conducted to determine the necessity of a course based on analytical music listening in undergraduate music teacher education. It is grounded in the idea that analytical music listening is a need for music teacher candidates. A qualitative case study design was employed, utilizing document analysis and semi-structured interviews. In the first phase, national and international literature on analytical music listening and related studies was examined through document analysis. In the second phase, semi-structured interviews were conducted with 39 students and 7 instructors from the music teacher education program at Dokuz Eylül University. The data obtained were analyzed based on Saldaña’s (2019) “from code to theory” model. Findings from the literature review indicated that only two music teacher education programs in Turkey include a course on music listening; 8 national and 10 international studies were identified. Interview findings showed that 89.7% of students and 85.7% of instructors perceive analytical music listening as a need. Additionally, the course was reported to provide musical, professional, psychosocial, and cultural benefits for students, and musical, professional, social, individual, and pedagogical benefits according to instructors. Accordingly, the analytical music listening course is deemed necessary for undergraduate music teacher education programs. Keywords: Listening, analytical music listening, needs analysis, curriculum development. Öz Bu araştırma, müzik öğretmenliği lisans eğitiminde analitik müzik dinleme temelli bir dersin gereksinimini belirlemek için yapılmış ihtiyaç analizi çalışmasıdır. Araştırmanın temeli, analitik müzik dinlemenin müzik öğretmenliği lisans öğrencileri için bir ihtiyaç olduğu fikrine dayanmaktadır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseni kullanılmış, bu kapsamında doküman analizi ve yarı yapılandırılmış görüşme tekniklerinden yararlanılmıştır. Bu doğrultuda çalışmanın ilk aşamasında doküman analizi ile ulusal ve uluslararası literatürdeki analitik müzik dinleme ve benzeri çalışmalar incelenmiştir. Araştırmanın ikinci aşamasında ise Dokuz Eylül Üniversitesi müzik öğretmenliği bölümündeki 39 öğrenci ve 7 öğretim elemanı ile yarı yapılandırılmış görüşme uygulanmıştır. Görüşme sonrası toplanan veriler, Saldaña’nın (2019) geliştirdiği “koddan teoriye” modeli temel alınarak analiz edilmiştir. Literatür taramasına ilişkin bulgular, Türkiye’de müzik öğretmenliği programlarından yalnızca ikisinde müzik dinleme ile ilgili bir dersin yer aldığını; ulusal literatürde 8 adet; uluslararası literatürde 10 adet çalışmaya ulaşıldığını göstermiştir. Görüşmelerden elde edilen bulgular ise öğrencilerin (%89.7) ve öğretim elemanlarının (%85.7) analitik müzik dinleme dersinin müzik öğretmenliği bölümünde bir ihtiyaç olarak algıladığını göstermiştir. Ayrıca bu dersin öğrenciler tarafından müzikal, mesleki, psikososyal, kültürel açıdan; öğretim görevlileri tarafından ise müzikal, mesleki, toplumsal, bireysel ve pedagojik yönlerden pek çok katkı sağlayacağı belirtilmiştir. Buna göre analitik müzik dinleme dersinin müzik öğretmenliği lisans programı için bir ihtiyaç olduğu ortaya konmuştur. Anahtar Terimler: Dinleme, analitik müzik dinleme, ihtiyaç analizi, program geliştirme. Etik ve Çıkar Çatışması Bu araştırma, Dokuz Eylül Üniversitesi Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Sosyal ve Beşeri Bilimler Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Kurulu tarafından 20/05/2025 tarihli 1384320 sayılı kararı ile alınan izinle yürütülmüştür. Çalışmanın yürütülmesi sırasında katılımcılardan bilgilendirilmiş gönüllü onam alınmış ve araştırmanın tüm aşamalarında etik ilke ve kurallara uyulmuştur. Yazarlar, sürecin tamamında etik kurallara uygun davranıldığını ve aralarında herhangi bir çıkar çatışması bulunmadığını beyan etmektedir. KAYNAKÇA Aksoy, Y. N. (2024). Analitik müzik dinleme etkinliklerinin öğrencilerin çağdaş dönem müziğine yönelik görüşlerine etkisi (Yüksek lisans tezi, Bursa Uludağ Üniversitesi). YÖK Tez Merkezi. Alay, E. (2022). İlkokul öğrencilerinin müzik derslerinde kullanılan temsil stratejilerinin aktif müzik dinleme becerilerine etkisi (Yüksek lisans tezi, Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi) YÖK Tez Merkezi. Anderson, W. T. (2012). The effect of mindful listening instruction on listening sensitivity and music enjoyment (Doktora tezi). University of Kentucky. Beach, D., & Bolden, D. (2018). Music education meets critical literacy: A framework for guiding music listening. International Journal of Music Education, 36(2), 230–243. https://doi.org/10.1177/0255761418765104 Boyer, R. H. (2021). Using Campbell’s listening models in the elementary school music classroom (Master’s thesis). Liberty University. Campbell, P. S. (2005). Listening deeply into the musical world. General Music Today, 19(2), 15–19. https://doi.org/10.1177/104837130501900202 Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (2nd ed.). SAGE Publications. Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü, Müzik Eğitimi Anabilim Dalı. (n.d.). Lisans öğretim planı. Drucker, P. F., & Maciariello, J. A. (2012). Etkin yöneticinin seyir defteri (Z. Dicleli, Çev.). Optimist Yayınları. Erden, M. (1998). Eğitimde program geliştirme. Anı Yayıncılık. Fer, S. (2019). Eğitimde program geliştirme kuramsal temellere bakış. Ankara: Pegem. Gök, M. (2022). Uzaktan eğitim ortamında çocuklar için müzik dinleme etkinliklerinin tasarlanması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (64), 579–611. Guyer, P. (2022). Kant (D. Soysal, Çev.). Say Yayınları. Gürsakal, N. (2012). Betimsel istatistik: İstatistik I. Dora Basım Yayın Dağıtım. Güven, M., & Aslan, S. (Ed.). (2023). Çağdaş gelişmeler ışığında eğitimde program geliştirme ve değerlendirme. Pegem Akademi. Kant, I. (2007). Saf aklın eleştirisi (İ. Sayar, Çev.). Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları. (Orijinal çalışma 1781) Kastamonu Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü, Müzik Eğitimi Anabilim Dalı. (n.d.). Lisans programı. Kratus, J. (2017). Music listening is creative. Music Educators Journal, 103(3), 46–51. https://doi.org/10.1177/0027432116686843 Milli Eğitim Bakanlığı (MEB), (2017). İlkokul ve Ortaokul Müzik Dersi Öğretim Programı. Mat, A. (2023). Müzik profesyonellerinin dinleme stratejileri: Dinleme biçimleri bağlamında müzik üretimi. AMADER, 8(16), 221–240. Onay, E. (2022). İşitmenin ötesinde müziksel dinleme. In B. Çokamay ve B. Aytemur (Ed.), Müzik sanatı ve eğitiminde çağdaş yaklaşımlar II (ss. 63–88). Eğitim Yayınevi. Özdemir, C. Ş., & Can, A. A. (2019). Müzikte dinleme, dinleme türleri ve müzik öğretmenliği öğrencilerinin müzik dinleme yaklaşımları. İlköğretim Online, 18(1), 173–187. Özdemir, M. Ç., & Sazlı, K. (2024). Akusmatik ve Pauline Oliveros’un derinlemesine dinleme kavramı ile ilişkisi. International Journal of Social and Humanities Sciences Research (JSHSR), 11(107), 935–944. https://doi.org/10.5281/zenodo.11404214 Özer, M. A., & Güler, E. (2014). Drucker’la yönetimi yeniden düşünmek. Türk İdare Dergisi, 478, 29–64. Platon. (2005). Devlet (S. Eyüboğlu ve M. A. Cimcoz, Çev.; 9. baskı). Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları. (Orijinal çalışma yaklaşık İÖ 380) Reynolds, G. A. (2010). From passive to active listening: “Lullaby of Clubland” by Everything But the Girl, Part 1. General Music Today, 23(2), 40–43. https://doi.org/10.1177/1048371314567905 Saldaña, J. (2019). Nitel araştırmalar için kodlama el kitabı (A. Tüfekçi ve N. Şad, Çev.). Pegem Akademi. Sis, N., & Başpınar Yörük, N. (2017). Müzikli yaratıcı dinleme etkinliklerinin yedinci sınıf öğrencilerinin dinleme başarısı ve tutumlarına etkisi. International Journal of Language Academy, 5(7), 1–16. https://doi.org/10.18033/ijla.3785 Şenoğlu, C. Ö. (2009). Eğitim fakültesi müzik eğitimi öğretmenliği anabilim dalı klasik gitar öğrencilerinin çalışma alışkanlıkları (Yüksek lisans tezi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi). YÖK Tez Merkezi. Şenoğlu Özdemir, C. (2019). Analitik müzik dinleme etkinliklerinin müzikal bilgi, algı ve performans başarısına etkisi (Doktora tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü). YÖK Tez Merkezi. Tekeli, B. (2013). Müzik öğretmeni adaylarının görüşlerine göre müzik dinleme ve kültürü dersine yönelik öğretim programı taslak önerisi (Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü). Teshaboyev, I. (2023). Pedagogical and methodological foundations of music listening activities in general education schools. American Journal of Pedagogical and Educational Research, 13, 81–84. https://doi.org/10.5281/zenodo.7777777 Teparić, S. (2024). Analytical listening and aesthetic experience in music criticism. Musicology Today, 21(1), 56–70. https://doi.org/10.1016/j.muscrit.2024.01.005 Vidulin, S. (2020). Comparison of music lesson plans: New perspectives on listening to music at school. Music Education Research, 22(3), 334–348. https://doi.org/10.1080/14613808.2020.1797845 Vidulin, S., & Kazić, S. (2021). Cognitive-emotional music listening paradigm in professional music education. International Journal of Cognitive Research in Science, Engineering and Education, 9(1), 135–145. https://doi.org/10.23947/2334-8496-2021-9-1-135-145 Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (8. bs.). Seçkin Yayıncılık.
Copyright (c) 2026 Zümrüt KAPLAN, Hale SUCUOĞLU, Mümtaz Hakan SAKAR https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
ÖDÜL ALMIŞ RESİMLİ KİTAPLARIN ÇOCUĞUN SANATSAL GELİŞİMİNE KATKISI
Illustrations in children’s literature play a significant role in children’s meaning-making processes, particularly during the preschool and early childhood periods. In picture books, visuals are not merely supportive elements of the text; they are also important expressive tools that enhance children’s imagination, thinking skills, and their sense of art and aesthetics. The aim of this study is to examine the quality of illustrations in award-winning children’s books and to reveal how these visuals support children’s artistic experiences. The study was conducted within the framework of a qualitative research approach using the document analysis method. The study group consisted of children’s books, either originally written in Turkish or translated into Turkish, that have received illustration awards at national or international levels. The data were collected through a “Book Review Form” developed by the researchers in line with the criteria proposed by Sever (2007) for evaluating the quality of illustrations in children’s literature. The collected data were analyzed using descriptive analysis. The findings of the study indicate that the illustrations in the examined award-winning children’s books possess aesthetic qualities that support the text, enrich the narrative, and stimulate children’s imagination. In addition, some illustrations were found to generate meaning independently of the text and to support children’s visual literacy by conveying what is not explicitly expressed in the narrative. Based on these findings, it can be suggested that the presence of artistically and aesthetically qualified illustrations in children’s books contributes to the development of visual perception and aesthetic sensitivity in early childhood. Keywords: Children's literature, picture books, artistic experience, aesthetics, award-winning children's books. Öz Çocuk edebiyatı ürünlerinde resimler yalnızca metni destekleyen bir unsur değil, aynı zamanda çocuğun hayal gücünü, düşünme becerilerini, sanat ve estetik algısını geliştiren önemli bir anlatım aracıdır. Bu araştırmanın amacı, ödül almış çocuk kitaplarında yer alan resimlerin niteliğini inceleyerek, bu resimlerin çocukların sanat deneyimlerini nasıl desteklediğini ortaya koymaktır. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi yöntemi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu; Türkçe veya Türkçe’ye çevrilmiş olan, ulusal ya da uluslararası düzeylerde resimleme ödülü almış çocuk kitapları oluşturmaktadır. Araştırma verileri, Sever (2007) tarafından çocuk edebiyatı öğretiminde resimlerin niteliğini değerlendirmek amacıyla geliştirilen ölçütler doğrultusunda, araştırmacılar tarafından oluşturulan “Kitap İnceleme Kayıt Formu” aracılığıyla toplanmıştır. Elde edilen veriler betimsel analiz yöntemiyle incelenmiştir. Araştırma sonucunda, incelenen ödüllü çocuk kitaplarında resimlerin, estetik özellikler taşıyan, metni destekleyen, anlatıyı zenginleştiren, çocuğun düş kurma ve imgelem gücünü harekete geçiren nitelikte olduğu belirlenmiştir. Ayrıca bazı görsellerin metinden bağımsız olarak anlam üretmeye olanak tanıdığı, metinde anlatılmayanı sezdirerek çocukların görsel okuma becerilerini desteklediği görülmüştür. Elde edilen bulgular doğrultusunda çocuk kitaplarında yer alan resimlerin sanatsal ve estetik açıdan nitelikli olmasının erken yaşta çocukların görsel algı ve estetik duyarlılıklarının gelişimine katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Anahtar Terimler: Çocuk edebiyatı, resimli çocuk kitapları, sanatsal deneyim, estetik, ödüllü çocuk kitapları. Etik ve Çıkar Çatışması Yazarlar araştırmanın tüm süreçlerinde etik kurallara uygun davranıldığını ve yazarlar arasında herhangi bir çıkar çatışmasının olmadığını beyan eder. KAYNAKLAR Albers, T. (2015). Das Bilderbuch-Buch. Sprache, Kreativität und Emotionen in der Kita fördern. Weinheim, Basel: Beltz Verlag. https://.e-bookshelf.de/download/0003/0313/83/L-G-0003031383-0005922667.pdf Atılgan, A. (2021). Çocuk edebiyatı yapıtlarının çocuğun sanat eğitimi sürecine katkıları bağlamında bir inceleme (Leo Lionni Örneği). Çocuk Edebiyat ve Dil Eğitimi Dergisi, 4(1), 80-111. Büyüköztürk Ş, Çakmak E, Demirel F, Akgün Ö,, & Karadeniz Ş (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi. Can, B., Kılınçcı, E., & Şeker, P. T. (2022). Okul öncesi dönem çocuklarının resimli öykü kitapları ile ilgili tercihleri. Cumhuriyet Uluslararası Eğitim Dergisi, 11(1), 240-252. https://dx.doi.org/10.30703/cije.1022598 Davis, T. D., Schrodt, K., & Lee, S. (2024). An exploration of the impact of quality illustrations in children’s picture books on preschool student narrative ability. Reading Psychology, 45(7), 639-661. https://www.tandfonline.com/doi/epdf/10.1080/02702711.2024.2351480?needAccess=true Dilidüzgün, S. (2007). Çocuk kitaplarının çocuğun sanat eğitimine katkısı. Sedat S. (Ed.), II. Çocuk ve Gençlik Edebiyatı Sempozyumu içinde (s111-116). Ankara Üniversitesi Durmaz, M., &Yorulmaz, B. (2022). Ödüllü resimli çocuk kitaplarındaki metin ve görsellerin değerler açısından incelenmesi. Uluslararası Sosyal Bilimler ve Eğitim Dergisi – USBED, Cilt/Volume 4, Sayı/Issue 7, 519-548. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/2285487 Galda, L., & Kiefer, B. (1991). Children's books: accent on art. The Reading Teacher,44(6),406-414. https://www.jstor.org/stable/20200676?seq=1 Gönen, M. (1989). Beş ve altı yaş anaokul çocuklarının resimli çocuk kitaplarındaki değişik resimleme tarzlarına tepkileri. Türk Kütüphaneciliği, 3(1), 32-35. https://tk.org.tr/index.php/TK/article/view/1249/1243 Hoffman, R. (2010). The appeal of Caldecott award winning books and theirimportance in the classroom. Senior Honors Theses. https://digitalcommons.liberty.edu/honors/202 Kavcar, C., Oğuzkan, F., & Sever, S. (2005). Türkçe Öğretimi. Ankara: Engin. Koca, E., & Ungan, S. (2022). Çocuk edebiyatında estetik ölçütler. International Journal of Language Academy: IJLA, 10(4). https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/313548 Külük, C. (2013). Resimli çocuk kitaplarının nitelik sorunsalı ve çocuğun sanat eğitimi sürecindeki yeri: “Delioğlu’nun resimlediği yapıtlar üzerine bir inceleme. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(2), 393-417. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/19616 Leddy, T.(2002). Aesthetics and children's picture-books. Journal of Aesthetic Education, 36(4),43-54. https://www.jstor.org/stable/3301567 Lilly K.V., & Venukapalli, S. (2021). Art and aesthetic appreciation in children, International Journal of Scientific and Research Publications, 11(1). https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=4458887 Orhan, Ö., & Külük, C. Ş. (2025). Çocuk kitaplarının resim-metin ilişkisi ve yapısal özellikler kapsamında incelenmesi: Tarım ve orman bakanlığı yayınları örneği. International Journal of Language Academy:IJLA,13(3). https://openurl.ebsco.com/EPDB%3Agcd%3A9%3A13903065/detailv2?sid=ebsco%3Aplink%3Ascholar&id=ebsco%3Agcd%3A189225796&crl=c&link_origin=scholar.google.com Sever, S. (2007). Çocuk edebiyatı öğretimi nasıl olmalıdır? Sedat S. (Ed.), II. Çocuk ve Gençlik Edebiyatı Sempozyumu içinde (s. 41-56). Ankara Üniversitesi. Sever, S. (2008). Okul öncesi dönemdeki çocuklara seslenen kitaplarda bulunması gereken temel özellikler. Güneş, Z. (Ed.), Çocuk edebiyatı. ss. 55-78, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi. Sever, S. (2015). Çocuk edebiyatı ve okuma kültürü. İzmir: Tudem. Strasser, J., & Seplocha, H. (2007). Using picture books to support young children's literacy. Childhood Education, 83(4), 219-224. https://doi.org/10.1080/00094056.2007.10522916 Yalçın, A., & Aytaş, G. (2002). Çocuk edebiyatı, Ankara: Akçağ. Yılar, Ö., & Celepoğlu, A. (2011). Çocuk yayınları ve bu yayınlarda bulunması gereken temel unsurlar. Ö. Yılar & L. Turan (Ed.), Eğitim fakülteleri için çocuk edebiyatı içinde (ss. 38-65). Ankara: Pegem. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin. Yıldız, C., & Durmuşoğlu, M. (2016). 2010-2015 Yılları arasında yayımlanmış resimli çocuk kitaplarının resimleme özelliklerinin incelenmesi. Uluslararası Erken Çocukluk Eğitimi Çalışmaları Dergisi, 1(1), 43-55. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/155143
Copyright (c) 2026 Özlem KÖRÜKÇÜ, Emine KESGİN İLHAN https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
MÜZİK EĞİTİMİNİN ERKEN ÇOCUKLUK VE İLKOKUL DÖNEMİ ÖĞRENCİLERİNİN SOSYAL ÖZ-YETERLİKLERİNE ETKİLERİ: SİSTEMATİK DERLEME
The acquisition of skills required in today’s world highlights self-efficacy as a key factor in developing these abilities. While educational approaches often emphasize individuals’ cognitive and academic aspects, the social dimension where this development is shared may be overlooked. Since social self-efficacy is considered an important variable in the development of social skills, music education is thought to contribute positively to its formation and development.The aim of this study is to examine publications addressing the effects of music education in early childhood and primary school periods on children’s social self-efficacy and to make a determination on this issue. Accordingly, a literature review method was adopted, and a systematic review was conducted by examining scientific publications on the relevant topic. A total of 20 studies that seek to answer the question, “What are the effects of music education on the social self-efficacy of early childhood and primary school students?” were reviewed and analyzed using the descriptive analysis method.Findings indicate that music education directly affects children’s social self-efficacy, supports the development of social skills, and has the potential to influence prosocial behaviors. Within the framework of Bourdieu’s concepts of field and capital, it is inferred that transformations in social skills resulting from music education directly affect individuals’ social lives, and that musical interactions function as a social field that reconstructs children’s behaviors. Keywords: Music education, instrumental education, social self-efficacy, social skills. Öz Çağımızın gerektirdiği becerilerin kazanılmasında, bireyin bu becerilere yönelik öz yeterliği önemli bir tetikleyici unsur olarak öne çıkmaktadır. Eğitim yaklaşımlarında genellikle bireylerin bilişsel ve akademik yönlerine ağırlık verilirken bilişsel ve akademik gelişimin paylaşılacağı sosyal boyut göz ardı edilebilmektedir. Sosyal öz yeterliğin, sosyal becerilerin geliştirilmesinde etkili bir değişken olduğu düşünülerek, sosyal öz yeterliğin oluşumu ve gelişiminde müzik eğitiminin katkılarının olumlu yönde olduğu düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı, erken çocukluk ve ilkokul döneminde verilen müzik eğitiminin çocukların sosyal öz yeterliklerine etkilerini ele alan yayınları incelemek ve bu konuya ilişkin bir saptama yapmaktır. Bu doğrultuda yöntem olarak literatür taraması benimsenmiş ve ilgili konu hakkında bilimsel yayınlar taranarak bir sistematik derleme yapılmıştır. “Müzik eğitiminin erken çocukluk ve ilkokul dönemi öğrencilerinin sosyal öz yeterliklerine etkileri nelerdir?” sorusuna yanıt arayan ve bu bağlamı kapsayan 20 çalışma taranmış, betimsel analiz yöntemiyle analiz edilmiştir. Bulgular; müzik eğitiminin, çocukların sosyal öz yeterliklerine doğrudan etki ettiğini, sosyal becerilerinin geliştirmesi açısından faydalı bir etken olabileceğini ve prosoyal davranışlarını doğrudan etkileme potansiyeline sahip olabileceğini göstermektedir. Müzik eğitiminin çocukların sosyal becerilerinin gelişimine etkisi, P. Bourdieu’nun alan sermaye kavramlarıyla ele alındığında müzik eğitimi sonucu sosyal becerilerde gerçekleşen dönüşümün bireylerin sosyal hayatını doğrudan etkilediği ve müziksel etkileşimlerin çocukların davranışlarını yeniden yapılandıran sosyal alan görevi oluşturduğu çıkarımı yapılmıştır. Anahtar Terimler: Müzik eğitimi, çalgı eğitimi, sosyal öz‑yeterlik, sosyal beceriler. Etik ve Çıkar Çatışması Yazarlar, bu makalenin araştırılması, yazarlığı ve/ veya yayınlanmasına ilişkin herhangi bir potansiyel çıkar çatışması bulunmadığını beyan etmektedir. Bu araştırma için etik kurul kararına ihtiyaç olmadığı beyan edilmektedir. KAYNAKÇA Afacan, Ş. (2010). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin müzik dersine yönelik öz yeterlilik algı ve tutumlarının değerlendirilmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Bandura, A. (1977). Social learning theory. Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice Hall. Bandura, A. (1994). Self-efficacy. San Diego: Academic Press. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W. H. Freeman. Baş, A. N. (2022). İlkokul 3. sınıf öğrencilerinin sosyal beceri gelişiminde müzikli oyunların etkisi. Akdeniz Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Beck, S. L., & Rieser, J. (2022). Non-randomacts of kindness: Joint music making in creasespre schoolers’ helping and sharing with an adult. Psychology of Music, 50(1), 17–33. https://doi.org/10.1177/0305735620978688 Blasco-Magraner, J. S., Bernabe-Valero, G., Marín-Liébana, P., ve Moret-Tatay, C. (2021). Effects of the educational use of music on 3- to 12-year-old children’s emotional development: A systematic review. International Journal of Environmental Research and Public Health, 18(7), 3668. https://doi.org/10.3390/ijerph18073668 Bolat, M., & Malkoç, T. (2021). The effect of music education in the improvement of gifted and talented students’ social skills. Journal of Turkish Studies, 16(Volume 16 Issue 5), 1463–1481. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.49974 Bourdieu, P., & Wacquant, L. (2014). Dönüşümsel bir antropoloji için cevaplar (N. Ökten, çev.; 7. baskı). İletişim Yayınları. Centre for Reviews and Dissemination. (2008). Systematic reviews: CRD’s guidance for undertaking reviews in health care. University of York, 2008 Published by CRD, Üniversity of York: York Publishing Services Ltd, ISBN 978-1-900640-47-3. Connolly, J. (1989). Social self-efficacy in adolescence: Relations with self-concept, social adjustment, and mental health. Canadian Journal of Behavioural Science / Revue Canadienne Des Sciences Du Comportement, 21(3), 258–269. https://doi.org/10.1037/h0079809 Cook, A., Ogden, J., & Winstone, N. (2019). The impact of a school-based musical contact intervention on prosocial attitudes, emotions and behaviours: A pilot trial with autistic and neurotypical children. Autism, 23(4), 933–942. https://doi.org/10.1177/1362361318787793 Dong, Y. (2025). The impact of music-integrated educational practices on students’ social skills development. Advances in Curriculum Design and Education, 1(2), 1–13. https://doi.org/10.63808/acde.v1i2.135 Eerola, P.-S., & Eerola, T. (2013). Extended music education enhances the quality of school life. Music Education Research, 16(1), 88–104. https://doi.org/10.1080/14613808.2013.829428 Esimone, C. C., & Ojukwu, E. V. (2014). Music in early childhood education: Its importance in selected child development. Journal of Educational and Social Research. https://doi.org/10.5901/jesr.2014.v4n1p39 Gaudette-Leblanc, A., Boucher, H., Bédard-Bruyère, F., Pearson, J., Bolduc, J., ve Tarabulsy, G. M. (2021). Participation in an early childhood music programme and socioelmotional development: A meta-analysis. International Journal of Music in Early Childhood, 16(2), 131–153. https://doi.org/10.1386/ijmec_00032_1 Girgin, D. (2015). Çalgı performansı özyeterlik inancı ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik analizi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38, 107–114. https://doi.org/10.9779/PUJE701 Güdek, B., & Öziskender, G. (2013). Orff yaklaşımı ile yapılan okul öncesi müzik eğitiminin öğrencilerin sosyal becerilerinin gelişimine etkileri. Journal of Turkish Studies, Volume 8 Issue 3(8), 213–232. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.4312 Haddaway, N. R., Page, M. J., Pritchard, C. C., & McGuinness, L. A. (2022). PRISMA2020: An R package and Shiny app for producing PRISMA 2020-compliant flow diagrams, with interactivity for optimised digital transparency and open synthesis. Campbell Systematic Reviews, 18, e1230. https://doi.org/10.1002/cl2.1230 Hallam, S. (2010). Thepower of music: Itsimpact on the intellectual, social and personal development of children and young people. International Journal of Music Education, 28(3), 269–289. https://doi.org/10.1177/0255761410370658 Jeremić, B., Šimonji-Černak, R., Markov, Z., & Pantić, J. (2015). The effects of applying the vocal performance teaching method on the social-emotional competencies (SEC) of children in early education. Croatian Journal of Education, 17(Spec. edition 3), 151–185. https://doi.org/10.15516/cje.v17i0.1125 Kaplan, M., & Yardımcıoğlu, M. (2020). Alan, habitus ve sermaye kavramlarıyla Pierre Bourdieu. HABITUS Toplumbilim Dergisi, (1). Karaçam, Z. (2013). Sistematik derleme metodolojisi: Sistematik derleme hazırlamak için bir rehber. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi, 6(1), 26–33. http://www.deuhyoedergi.org Kirschner, S., & Tomasello, M. (2010). Joint music making promotes prosocial behavior in 4-year-old children. Evolution and Human Behavior, 31(5), 354–364. https://doi.org/10.1016/j.evolhumbehav.2010.04.004 Koelsch, S. (2013). From social contact to social cohesion-the 7 Cs. Music and Medicine, 5(4), 204–209. https://doi.org/10.1177/1943862113508588 Koenig, J. (2022). Müzik çocuk (N. Akbıyık ve N. Fetulahoğlu, Çev.). Timaş Yayınları. Köksoy, A. M. (2017). Sınıf öğretmeni adaylarının müzik öğretimi öz yeterlilik düzeylerinin incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 44, 297–320. Köksoy, A. M. (2021). İlkokulda müzik eğitimi. İ. Korkmaz (Ed.), İlkokulda öğretim öğretmen el kitabı içinde (s. 291–331). Pegem Akademi. Kuzgun, Y. (2006). İlköğretimde rehberlik. Hacettepe Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(8). Küçük, D. P. (2011). Müzik etkinliklerine katılan ve katılmayan çocuklarda benlik saygısı ve müzik yeteneğine yönelik özyeterlik algısının incelenmesi. İlköğretim Online, 10(2), 512–522 Milli Eğitim Bakanlığı, (2006). İlköğretimde sosyal beceri eğitimi. Morgan, P. L., Farkas, G., Hillemeier, M. M., ve Maczuga, S. (2016). Science achievement gaps begin very early, persist, and are largely explained by modifiable factors. Educational Researcher, 45(1), 18–35. https://doi.org/10.3102/0013189X16633182 Özevin, B. (2008) Yaratıcı dans etkinliklerinin motivasyon, özgüven, özyeterlik ve dans performansı üzerindeki etkileri (Doktora Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Öztürk, E., & Aylin, A. (2020). Müzik eğitiminin okul öncesi dönem çocuklarının sosyal becerilerine etkisi. II. Uluslararası Eğitim Araştırmaları Kongresi. Rickard, N. S., Appelman, P., James, R., Murphy, F., Gill, A., & Bambrick, C. (2013). Orchestrating life skills: The effect of increased school-based music classes on children’s social competence and self-esteem. International Journal of Music Education, 31(3), 292–309. https://doi.org/10.1177/0255761411434824 Rus, A., Dohotaru, A. I., Catalano, H., Ani-Rus, A., & Mestic, G. (2024). Development of social-emotional skills in early education through musical activities. experimental study. Educatia 21, (28), 120–133. https://doi.org/10.24193/ed21.2024.28.13 Schellenberg, E. G., Corrigall, K. A., Dys, S. P., & Malti, T. (2015). Group music training and children’s prosocial skills. PLOS ONE, 10(10), e0141449. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0141449 Siegler, R. S., Duncan, G. J., Davis-Kean, P. E., Duckworth, K., Claessens, A., Engel, M., Susperreguy, M. I., & Chen, M. (2012). Early predictors of high school mathematics achievement. Psychological Science, 23(7), 691–697. https://doi.org/10.1177/0956797612440101 Smith, H. M., & Betz E., N. (2000). Development and validation of a scale of perceived social self-efficacy. Journal of Career Assessment. Su Sinn, O., ve KuWing, C. (2024). Twenty-first century learning skills and music engagement among young children: a systematic review. Asia Pacific Journal of Education, 1–21. https://doi.org/10.1080/02188791.2024.2385835 Suzuki, S. (1983). Nurtured by love: A new approach to education (W. Suzuki, Çev.). Warner Bros. Publiactions. Şeker, S. (2011). 9-11 Yaş Grubu Çocuklarda Orff Schulwerk Destekli Keman Eğitiminin Keman Dersine İlişkin Tutum, Öz Yeterlik, Öz Güven ve Keman Çalma Becerisi Üzerindeki Etkileri (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Váradi, J. (2022). A review of the literature on the relationship of music education to the development of socio-emotional learning. Sage Open, 12(1). https://doi.org/10.1177/21582440211068501 Wallace, S. T., & Alden, L. E. (1991). A comparison of social standards and perceived ability in anxious and nonanxious men. Cognitive Therapy and Research (Vol. 15, Number 3). Wheeler, V. A., & Ladd, G. W. (1982). Assessment of children’s self-efficacy for social interactions with peers. Developmental Psychology (Vol. 18, Number 6). Yıldırım, K. (2009). Kodaly Yönteminin İlköğretim Öğrencilerinin Keman Çalma Becerisi, Öz Yeterlik Algısı ve Keman Çalmaya İlişkin Tutumları Üzerindeki Etkisi (Doktora Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Young, S. (2003). The interpersonal dimension: a potential source of musical creativity for young children? European Society for the Cognitive Sciences of Music. Yun, Y.-B., & Kim, J.-E. (2013). The effects of the orff approach on self-expression, self-efficacy, and social skills of children in low-income families in South Korea. Child Welfare, 92(4), 123–158. https://doi.org/10.2307/48623406
Copyright (c) 2026 Mehmet Ali ALTUNEL, Mümtaz Hakan Sakar https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
YAPAY ZEKÂ VE SANAT EĞİTİMİ: YARATICI ÖZNENİN VE ÖĞRENME SÜREÇLERİNİN DÖNÜŞÜMÜ
This study examines the impact of artificial intelligence on art education beyond its technical functions, focusing on its effects on creative agency, aesthetic production, and learning processes. The research adopts a qualitative design based on document analysis and evaluates contemporary literature to identify the pedagogical and theoretical implications of artificial intelligence. The findings indicate that artificial intelligence increases production capacity and accessibility, allowing students to generate multiple visual outputs rapidly. However, this expansion also weakens the experiential depth of learning. At the aesthetic level, algorithmic production tends to limit diversity and reinforces patterns of homogenization. The role of the creative subject is also transformed, shifting from direct production to a position centered on selection, mediation, and decision-making. In addition, the reliance of artificial intelligence systems on human-generated datasets raises critical issues related to labor, authorship, and ethics. The results demonstrate that artificial intelligence cannot be considered a neutral tool in art education. Instead, it operates as a transformative mechanism that reshapes learning processes, aesthetic experience, and the position of the creative subject. Therefore, art education should integrate artificial intelligence in ways that support critical thinking, meaning-making, and aesthetic evaluation rather than reducing it to a tool for rapid production. Keywords: Artificial intelligence, art education, creative agency, aesthetics, visual culture, critical thinking. Öz Bu çalışma, yapay zekânın sanat eğitimi üzerindeki etkilerini teknik bir araç olmanın ötesinde, yaratıcı özne, estetik üretim ve öğrenme süreçleri bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, nitel bir yaklaşımla doküman incelemesi yöntemine dayanmaktadır ve ilgili literatür üzerinden yapay zekânın pedagojik ve kuramsal etkileri analiz edilmiştir. Bulgular, yapay zekânın üretim kapasitesini ve erişilebilirliği artırdığını, ancak bu artışın öğrenme sürecinin deneyimsel derinliğini zayıflatabildiğini göstermektedir. Estetik düzeyde algoritmik üretim, görsel çeşitliliği sınırlamakta ve homojenleşme eğilimini güçlendirmektedir. Yaratıcı özne ise doğrudan üretim gerçekleştiren bir konumdan, süreci yöneten ve seçim yapan bir role kaymaktadır. Ayrıca yapay zekâ üretiminin insan üretimi verilere dayanması, emek, telif ve etik sorunları gündeme getirmektedir. Elde edilen sonuçlar, yapay zekânın sanat eğitiminde nötr bir araç olmadığını; öğrenmenin doğasını, estetik deneyimi ve yaratıcı öznenin konumunu yeniden yapılandıran bir dönüşüm alanı oluşturduğunu ortaya koymaktadır. Bu bağlamda sanat eğitiminin, yapay zekâyı eleştirel düşünme, anlam üretimi ve estetik değerlendirme süreçleriyle birlikte ele alması gerekmektedir. Anahtar Terimler: Yapay zekâ, sanat eğitimi, yaratıcılık, estetik, görsel kültür, eleştirel düşünme. Etik ve Çıkar Çatışması Yazar, araştırmanın tüm süreçlerinde etik ilke ve kurallara uyulduğunu, etik kurallarına uygun davranıldığını ve herhangi bir çıkar çatışması bulunmadığını beyan etmektedir. KAYNAKÇA Aslan, A., & Aydın, B. (2023). Yapay zekâ ile sanat üretimi: Yeni bir yaratım biçimi mi? Sanat ve Tasarım Dergisi, 13(2), 1145–1168. Arslankara, V. B., & Usta, E. (2026). Digital transformation and generative artificial intelligence in art history: Evidence-based initial experiences with large language models. Art and Interpretation, 47, 11–21. Blair, S. (2025). Artificial intelligence in art education: Reshaping creative practices. International Journal of Art & Design Education, 44(1), 58–72. Baudrillard, J. (2018). Simülakrlar ve simülasyon (O. Adanır, Çev.). Doğu Batı Yayınları. (Orijinal eser 1981) Boden, M. A. (2004). The creative mind: Myths and mechanisms (2nd ed.). Routledge. Boyraz, H. (2026). Yapay zekâ ve sanat üretiminde dönüşüm. Sanat Kuram Dergisi, 15(3), 750–765. Efland, A. D. (2002). Art and cognition: Integrating the visual arts in the curriculum. Teachers College Press. Çalkuş, F., & Aytekin, C. A. (2016). Fenomenolojik açidan 20. yüzyil sanatinda gerçeklik algisi. Sanat Yazıları, 35, 195 207. https://izlik.org/JA38RM46XW Heaton, M., et al. (2024). AI and art education: Student engagement and creative identity. Studies in Art Education, 65(1), 1–12. Holmes, W., Bialik, M., & Fadel, C. (2019). Artificial intelligence in education: Promises and implications for teaching and learning. Center for Curriculum Redesign. Hutson, J., & Cotroneo, J. (2023). Iterative creativity and prompt-based image generation in art education. Art, Design & Communication in Higher Education, 22(2), 145–160. Özkirişçi, M. (2025). Yapay zekâ temelli görsel üretim teknolojileri ve sanat eğitimi. Görsel Sanatlar Araştırmaları Dergisi, 11(4), 2355–2382. Pavlik, J. V., & Pavlik, M. (2024). Artificial intelligence and the future of visual art education. Journalism & Mass Communication Educator, 79(4), 600–612. Uzun, H., Akkuzu, N., & Kayrıcı, M. (2021). Yapay zekâ ve sanat ilişkisi. Uluslararası Sanat ve Estetik Dergisi, 4(2), 750–758. Wang, T., & Sukumaran, S. (2025). AI-assisted learning in art and design education. Education and Information Technologies, 30, 210–218. Yücel, M. (2024). Yapay zekâ, emek ve sanat üretimi. Toplum ve Bilim, 158, 35–55. Zlateva, P. (2025). AI-generated imagery in art education: Creativity and perception. International Journal of Educational Technology in Higher Education, 22(1), 480–490.
Copyright (c) 2026 Erkan ALADAĞ https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
CLARA SCHUMANN’IN KEMAN VE PİYANO İÇİN 3 ROMANS OP. 22 ESERİNDE LİRİK İFADE VE DOKU
This study examines Clara Schumann’s Drei Romanzen für Violine und Klavier, Op. 22, with particular focus on the relationship between lyric expression and textural organization. Traditionally regarded as short character pieces, romances have often been treated as formally limited; however, such an approach tends to overlook the narrative and structural density that can emerge within small-scale forms. This article seeks to demonstrate how expressive strategies within a compact musical structure are expanded through the balanced and dialogic interaction between violin and piano. The work is analyzed in terms of thematic development, harmonic direction, and textural organization. In the opening, the arpeggiated piano texture functions not merely as accompaniment but as a temporal framework that shapes the continuity of musical discourse. The violin enters with a vocal, lyrical line that serves as the primary vehicle of musical expression. Rather than adhering to a hierarchical melody–accompaniment relationship, the interaction between the two instruments unfolds as a reciprocal and dynamically interdependent partnership. In the central section, tonal shifts and increased textural density expand the expressive field, generating an inward sense of tension. The return of the principal material retains its formal identity while simultaneously acquiring a transformed expressive character. From this perspective, the study argues that Schumann’s Op. 22 presents a model of condensed musical narrative that extends beyond apparent formal simplicity. The work demonstrates how musical ideas articulated within a small-scale form can achieve expressive depth through textural variety and lyrical continuity. In this respect, the study also highlights the need to reconsider short character pieces often overlooked within the nineteenth century violin piano repertoire from a more nuanced analytical perspective. Keywords: Clara Schumann, romance, lyric expression, textural analysis, violin–piano repertoire, small-scale form, musical gesture. Öz Bu çalışma, Clara Schumann’ın orjinal dilinde Drei Romanzen für Violine und Klavier Op. 22 başlıklı keman–piyano eserini, lirik ifade ve dokusal yapı arasındaki ilişki üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır. Geleneksel olarak kısa ve karakter parçası olarak değerlendirilen Romance türü, çoğu zaman biçimsel açıdan sınırlı bir alan olarak ele alınmış; ancak bu yaklaşım, söz konusu repertuvarın içerdiği mikro ölçekteki anlatısal ve yapısal yoğunluğu göz ardı etmiştir. Bu makale, Clara Schumann’ın söz konusu eserinde, küçük form içerisinde gelişen ifade stratejilerinin, iki enstrüman arasında kurulan dengeli ilişki aracılığıyla nasıl genişletildiğini ortaya koymayı hedeflemektedir. Yapısal analiz sürecinde eser, tematik gelişim, armonik yönelimler ve dokusal organizasyon olarak ele alınmıştır. Eserin açılışında piyano tarafından kurulan arpej temelli doku, yalnızca eşlik işlevi üstlenmeyip, zamansal sürekliliği belirleyen bir zemin oluşturur. Kemanın girişinin ise vokal karakterli bir lirik çizgi ile gerçekleştiği ve bu çizginin, müzikal anlatının temel taşıyıcısı olduğu görülmektedir. Bu iki katman arasındaki ilişki, hiyerarşik bir eşlik ve melodi düzeninden çok, karşılıklı etkileşime dayalı bir yapı sergiler. Orta bölümde gözlemlenen tonal kaymalar ve dokusal yoğunlaşma, eserin ifade alanını genişleterek içsel bir gerilim yaratırken; yeniden ortaya çıkan ana materyal, başlangıçtaki formunu korumakla birlikte dönüşmüş bir ifade niteliği taşır. Bu yönüyle çalışma, eserde biçimsel sadeliğin ötesinde, yoğunlaştırılmış bir anlatı modeli sunduğunu ileri sürmektedir. Eser, küçük form içerisinde ifade edilen müzikal düşüncenin, dokusal çeşitlilik ve lirik süreklilik aracılığıyla nasıl derinlik kazandığını göstermesi bakımından önem taşır. Ayrıca bu yaklaşım, 19. yüzyıl keman–piyano repertuvarında sıklıkla göz ardı edilen kısa karakter parçalarının, analitik açıdan yeniden değerlendirilmesi gerektiğine işaret etmektedir. Anahtar Terimler: Clara Schumann, Romance, lirik ifade, dokusal analiz, keman–piyano repertuvarı, küçük form, müzikal jest. Etik ve Çıkar Çatışması Yazar, bu makalenin araştırılması, yazarlığı ve/ veya yayınlanmasına ilişkin herhangi bir potansiyel çıkar çatışması bulunmadığını beyan etmektedir. Araştırmanın tüm süreçlerinde etik kurallara uygun davrandığını beyan edilmektedir. KAYNAKÇA Cook, N. (2013). Beyond the score: Music as performance. Oxford University Press. Çetin, İ., & Küpana, M. N. (2025). A comparative analysis of Clara Wieck Schumann’s Op. 6 No. 2 Nocturne. Journal of Academic Inquiries, 20(1), 1–22. Daverio, J. (1997). Nineteenth-century music and the German romantic ideology. Schirmer Books. Hatten, R. S. (2004). Interpreting musical gestures, topics, and tropes: Mozart, Beethoven, Schubert. Indiana University Press. Hepokoski, J., & Darcy, W. (2006). Elements of sonata theory: Norms, types, and deformations in the late eighteenth-century sonata. Oxford University Press. Leech-Wilkinson, D. (2009). The changing sound of music: Approaches to studying recorded musical performance. CHARM. Reich, N. B. (2001). Clara Schumann: The artist and the woman (Rev. ed.). Cornell University Press. Ren, X. (2025). Analysis of Clara Schumann’s romantic compositional techniques: The Three Romances Op. 22 as an example. In Proceedings of the International Conference on Literature, Art and Human Development (pp. 155–160). Rink, J. (2010). Chopin: The piano concertos. Cambridge University Press. Siow, S. (2026). Reading between the lines: An interpretive study of Clara Schumann’s Three Romances for Violin and Piano, Op. 22. International Journal of Arts, Humanities and Social Sciences, 7(2), 50–75. Todd, R. L. (Ed.). (2004). Clara Schumann studies. Cambridge University Press. https://s9.imslp.org/files/imglnks/usimg/8/8c/IMSLP441723-PMLP718524-Schu_Cl_22_best_ed.pdf Erişim tarihi:25 Nisan 2026
Copyright (c) 2026 Özge GÜNCAN https://creativecommons.org/licenses/by/4.0